Dag 20 Half Moon Bay - San Francisco

Vanochtend vroeg opgestaan, spullen ingepakt en camper wat schoongemaakt. Het is zover, we moeten de camper inleveren. We zijn er nog helemaal niet klaar voor, we vonden het echt leuk om te reizen met de camper. We waren ruim op tijd bij het inleverstation. Vandaar konden we met de shuttle (busje van de verhuurder) naar een BART station, de metro van San Francisco. Bij het station worden we aangesproken door de plaatselijke stationsgek. Today fussball, Netherlands versus Germany! Zijn moeder was Duits. Tot we de poortjes doorgaan blijft hij om ons heen draaien en over fussball mompelen :). Binnen no time staan we midden in SF. Wat een gave stad! Doet inderdaad wat Europees aan. We staan wat te puzzelen met de plattegrond en al snel worden we aangesproken door een vrouw die aanbiedt te helpen. Dit gebeurt ons vaker, echt vriendelijke stad of land eigenlijk (hulp wordt regelmatig aangeboden). 

Ons hotel is snel gevonden. We verblijven in het Baldwin hotel vlakbij Union Square. We hebben geluk, normaal kun je pas vanaf 4 uur inchecken, maar we kunnen onze kamer meteen in, is dan 11 uur. YES! Eindelijk weer warm douchen, het gasniveau was de laatste paar dagen te laag om water te verwarmen. We hebben kamer 603, een kleine, maar leuke kamer op de hoek met uitzicht op de straat. Wederom perfecte locatie, we treffen het wel deze vakantie zeg. We kijken uit op de ingang van Chinatown.

Eerst douchen, daarna koffie bij Starbucks. Die zitten hier om de paar meter lijkt het wel, snel internet daar, ideaal. We zagen een leuke Irish Pub in een zijstraatje, mooie plek om te lunchen. En.... de wedstrijd wordt uitgezonden, we kunnen net de 2e helft meepikken. Meerendeel is duidelijk voor Nederland gezien de reacties. Helaas, blijkbaar heerst er een vloek op wedstrijden die wij in het buitenland kijken. Twee jaar terug WK finale in Frankrijk gekeken, we weten allemaal hoe dat is afgelopen.

Daarna lekker wezen shoppen, beide voor spijkerbroeken geslaagd. Ik heb geluk, bij het afrekenen blijken mijn beide broeken voor de helft van de prijs te zijn. Ik betaal voor 2 Levi's omgerekend 62 euro.

Tijdje bij Starbucks gezeten om even te relaxen en te internetten. Het is druk en een vrouw biedt aan bij haar aan te schuiven. Ze vraagt meteen of ik Nederlands ben. Ze herkende mijn accent, ze had toen ze 16 was een Nederlands vriendje. Dit triggerde herinneringen, want ze ging meteen op internet zoeken of ze hem kon vinden. En ja hoor, ze vond hem en stuurde hem meteen een mailtje. Ze had allemaal tips over leuke niet toeristische plekken en gaf haar telefoonnummer en emailadres mochten we ooit weer hier zijn en advies willen. Oh ja, of we niet een paar Nederlandse mannen naar SF willen sturen. Ze hebben een ernstig tekort aan vrijgezelle hetero mannen.

's Avonds even Chinatown ingelopen. We zitten vlakbij de ingang ervan. Vooral veel kitch en wierook. Wel apart dat de bouwstijl ook meteen anders is, je loopt echt een andere wereld in.

Op zoek naar een eettentje werden we aangesproken door een zwerver die zichzelf de gids van San Francisco noemde. Natuurlijk ging het hem uiteindelijk om het geld, maar hij deed het zo leuk dat het hem echt gegund was. Hij legde uit hoe we bij bepaalde dingen moesten komen, waar we op moeten letten. En hij had een goeie tip voor een eettentje waar we uiteindelijk ook gegeten hebben. Voor de verandering eens geen hamburgertent, maar een "echt" restaurant. Heerlijk en gezellig gegeten bij John's Grill.

Dag 19 Yosemite - Half Moon Bay

Weer heerlijk geslapen, we slapen toch beter in de camper middenin een Nationaal Park dan in een hotel met airco. Helaas ben ik al de hele vakantie neusverkouden en werd vanochtend wakker met keelpijn. Fikkie gisteravond was een uitdaging, slecht hout, maar ik ben niet voor een gat te vangen, fikken zal het! Een paar extra aanmaakblokjes deed wonderen. Cyriel moest een aantal keer naar de rivier lopen om hem weer uit te krijgen ;).

Laatste foto Yosemite Valley

Vandaag willen we voordat we Yosemite verlaten nog de Giant Sequoia's zien. Hiervoor moeten we een ruim een uur door Yosemite kronkelen. De wegen zijn niet alleen een en al bocht, ze kantelen ook. Net een achtbaan. We parkeren bij Wawona Hotel en nemen de shuttle bus naar het stuk bos met de bomen. Er zijn mooiere wandelingen, maar daar hebben we de tijd niet voor. En om eerlijk te zijn, de energie ook niet meer. Je wilt niet weten hoe onze kuiten voelen na gisteren. We zijn via de Grizzly Giant Tree naar de California Tunnel Tree gelopen. De bomen zijn gigantisch, het is niet vast te leggen op een foto. Onderweg zie je ook een paar omgevallen bomen, dan zie je pas goed hoe dik ze zijn. Omvallen is trouwens de enige manier waarop deze giganten dood kunnen gaan. Ze kunnen tegen vuur, sterker nog, dat hebbem ze nodig om te groeien, anders ontnemen andere bomen het benodigde licht. Zo, weer een lesje uit het grote Trotter boek ;).

California Tunnel Tree

Na dit bezoekje hebben we nog 4,5 uur rijden voor de boeg. Je ziet het landschap langzaam veranderen van bergachtig met bossen naar goudgele heuvels met af en toe bosjes bomen. Net Teletubbieland, maar dan geel in plaats van groen. Dat gele gras zou ook dor gras kunnen zijn, California kampt al jaren met droogte. Het is hier ook best warm, zo rond de 33 graden. Net als gisteren trouwens. Tot nu toe bijna continu mooi weer gehad, alleen heel klein beetje regen en harde wind in Capitol Reef, wat kou op weg naar Yosemite en hitte (38 graden) in Zion. Zelfs in Las Vegas zijn we de dans ontsprongen, daar was het tussen de 32 en 35 graden, koel voor deze tijd in het jaar.

Gedeelte van deze tekst heb ik trouwens geschreven terwijl we op de snelweg reden richting San Francisco. Er kunnen wat typefouten inzitten, want je kunt merken dat California failliet is. De snelwegen zijn echt slecht, het lijkt soms de weg naar Bodie wel. Onderweg eindelijk dag 15 t/m 18 kunnen plaatsen geparkeerd naast een McDonald's, daar is altijd gratis WIFI. De omgeving wordt steeds minder mooi, veel bedrijventerreinen en wat industrie. De tijd van scenic byway's zijn voorbij, snif.

We verblijven vannacht op een campground in Half Moon Bay State Park, zonder hook-up, maar wel bij de oceaan, leek me leuk. Nou, dat hebben we geweten. Om bij Half Moon Bay te komen moet je een enorm lange brug over waar veel wind stond. Niet bepaald een pretje met een RV, ik zat met samengeknepen billen naast Cyriel. Ik wist zeker dat we eraf geblazen zouden worden. Maar ook dat hebben we weer gered :). Heel apart, in de bergen met afgronden naast me frons ik hoogstens een keer, maar met dit soort bruggen vlak boven een ruige zee.... slik...

Al vanaf vanaf de brug zag je wolken hangen boven de heuvels en ja hoor, San Francisco maakt zijn reputatie waar. We rijden van een zonnig 25+ zo een donker, winderig, koud en mistig gebied binnen. De plek was echt top, we stonden weer aardig vrij en op loopafstand van de oceaan. Maar het was KOUD en NAT. Bij elke windvlaag kreeg je een fijne mist over je heen, wordt je heerlijk klam van. Eerst alvast zoveel mogelijk ingepakt zolang het nog een beetje licht is. Daarna wat gegeten en het vuur flink opgestookt voor een beetje warmte. Al die arme zielen met tentjes zag je helemaal ineengedoken bij hun vuurtje zitten. Vroeg naar bed gegaan, morgen vroeg op om de camper in te leveren. 's Nachts begon het zelfs te regenen.

 

Dag 18 Yosemite

Vandaag iets eerder opgestaan. We willen de Vernal Fall Footbridge trail lopen vandaag. Dit is een wandeling van ongeveer 3 km. De afstanden van de trails lijken steeds weinig, maar door het stijgen, dalen over oneven paden met soms klauterpartijen ben je veel langer omderweg dan als je in Nederland door het bos wandelt. Dit pad is volledig geasfalteerd en zal dus niet moeilijk zijn.

Helaas, de werkelijkheid is anders. Moeilijk is hij niet, maar wel zwaar. Hij gaat bijna continu stijl omhoog, je voelt je kuitspieren verzuren. Regelmatig kort gestopt om de spieren rust te gunnen. Na 1,5 km stonden we op de brug met in de verte de Vernal Fall (waterval). Daar besluiten we toch verder te gaan naar de top van de waterval. Dit doe je via de Mist trail. In het begin klim je rustig, maar daarna kom je bij een stenen trap die helemaal naar boven voert. Je snapt ook meteen waarom het de Mist trail heet. Je krijgt regelmatig watermist/dampen over je heen. Het pad wordt ook steeds gladder. Niet echt een pad waar ik weer naar beneden zou willen gaan. Gelukkig wist ik al dat je ook via de John Muir trail terug kunt lopen. Die is een stuk langer, maar minder eng.

Bijna boven...

Vlakbij de waterval op een rotsblok even zitten relaxen voordat we het laatste stukje klimmen. Wat een uitzicht en wat een geweld. Het geluid van het neerstortende water is oorverdovend. Bovenaan staan hekken om te voorkomen dat je per ongeluk te dichtbij komt, uitglijdt en meegesleurd wordt. Helaas is er vorig jaar volgens mij iemand zo stom geweest in Yosemite om over het hek te klimmen, die heeft het niet overleefd. Ik weet niet of dat bij deze waterval was. Maar je ziet verderop alweer mensen halsbrekende toeren uithalen voor de ultieme foto.

Gehaald!

Na de Vernall Fall zijn we via de John Muir trail terug gelopen. Dit was zeker 5 km terug naar de vallei. Vanaf deze trail kon je ook de Nevada Falls zien, hier naartoe lopen zou nog een heftige klim zijn dus die hebben we maar overgeslagen. Het eerste gedeelte van de John Muir trail was weer stevig klimmen en daarna alleen nog maar naar beneden, wat trouwens ook best pittig is. Je moet jezelf constant afremmen en het pad is alles behalve vlak. Hier liepen we regelmatig hele stukken alleen. Alhoewel je hier volgens mij minder kans hebt om een beer tegen te komen, praat ik toch regelmatig hard om eventuele ontmoetingen te voorkomen. Je wilt een beer laten weten dat je eraan komt en vooral niet laten schrikken. Na een pittig stuk lopen zijn we weer bij de brug. Hier vandaan is het 1,5 km naar de shuttle bus, stijl naar beneden. Het is inmiddels een stuk warmer en je ziet mensen die naar boven gaan het erg moeilijk hebben. We zijn in totaal meer dan 300 omhoog gegaan.

Nevada Falls

Ok, niet helemaal alleen op John Muir trail

Ruim 3,5 uur nadat we begonnen zijn, stappen we weer in de shuttle bus. Met pijnlijke benen, maar met een heel happy gevoel. Gisteren had ik niet gedacht dat het nog zou lukken een flinke trail te lopen in Yosemite. En gedeeltelijk zonder massa's toeristen. Een verademing.

Terug bij de camper uitgebreid gelunched en heerlijk gerelaxed. 's Avonds wat in Curry Village gegeten, wat opgeruimd en natuurlijk een heerlijk vuurtje gemaakt. Vanavond is de laatste avond in Yosemite. Morgen gaan we naar onze laatste stop met de camper vlakbij San Francisco. Hopelijk komen we onderweg een eettentje met internet tegen. Hier is gratis internet ver te zoeken of we kijken niet goed. Maar we hebben ook geen zin om veel tijd te besteden aan een zoektocht naar internet. Vakantie eerst, blog later ;).

Half Dome

Hertje bij Curry Village, hoezo gewend aan mensen