Dag 16 Lee Vining - Yosemite

Vanochtend eerst een kort bezoekje aan Mono Lake gebracht. Dit is een van de oudste meren van Amerika, zo'n 700.000 jaar oud volgens ons Trotter boekje. Er steken een soort rotspunten uit het meer, dit zijn kalkafzettingen van zo'n 13.000 jaar oud die boven water zijn gekomen toen het niveau van het water daalde. Het meer is 2 keer zo zout als de zee.

Daarna doorgereden naar het spookstadje Bodie. Dit oude mijnstadje is in 1932 voor een groot gedeelte in vlammen opgegaan, maar wat er nog staat geeft een goed beeld hoe het leven hier vroeger was. De weg erna toe was een uitdaging. De laatste 3 miles (5 km) is een onverharde weg met wasbordeffect. Alles goed vastzetten en gaan! Mijn tanden klapperen nog na terwijl ik dit schrijf. We waren niet de enige malloten met een RV zagen we. Sterker nog, ze hebben zelfs een paar speciale RV parkeerplekken. Erg leuk stadje om te bezoeken. Bij veel huizen kun je naar binnen kijken en een enkele mag je in. Ze zeggen dat alles precies zo is achtergelaten. Op sommige plekken geloof ik dat niet, wie zet er nou 1 schoen in de vensterbank? Maar alle spullen die er staan, komen oorspronkelijk uit Bodie. Er is niets toegevoegd. Als je in zo'n huis naar binnen gluurt, verwacht je soms dat je iemand door het huis ziet lopen. Beetje creepy is het er ook wel.

Na Bodie weer terug gereden naar Lee Vining, waar we tanken voordat we de Tioga Pass naar Yosemite opgaan. In Bishop opperde ik gisteren al dat het misschien een goed idee was om daar te tanken in plaats van in Lee Vining. Helaas niet doorgezet. Mocht iemand die dit leest van plan zijn dezelfde route te volgen.... Tank in Bishop! Doe het! De tranen srpongen in mijn ogen terwijl Cyriel de tank volgooide. De prijs ligt hier een dollar hoger per gallon dan elders, maar toch nog steeds vele malen goedkoper dan in Nederland.

Na getankt te hebben zijn we de Tioga Pass opgegaan. Deze was dit jaar begin mei al open. Vorig jaar was hij pas 18 juni open. Hij gaat pas ooeb als de wegen sneeuwvrij gemaakt zijn. De Tioga Pass is echt een fantastische route door Yosemite. Er lag wel nog wat sneeuw. Via de Tioga Pass heb je diverse mogelijkheden om te stoppen en van het uitzicht te genieten en ook van het natuurgeweld. Je gaat via diverse meren met superhelder water. Onderweg zijn we nog even gestopt om met ons broodje pindakaas en kant en klaar potje Peanutbutter and Jelly (ehhh pindakaas gecombineerd met jam) langs een mooi riviertje te eten. Dat riviertje was 1 grote stroomversnelling. Vervolgens zijn we weer verder gereden. Even later weer even gestopt waar een nieuwsgierige marmot zijn kop tussen de rotsen uitstak om te checken wie dan wel niet zijn rust kwam verstoren. Sorry, wij dus.....

Idylische lunchplek

Het was erg druk in het park. 4 keer per jaar is de toegang tot Yosemite gratis en laat dat nu net vandaag zijn. De weg over de Tioga Pass is heel erg mooi maar ook best wel vermoeiend om te rijden. De top zat op zo'n 10000 ft (3.000 meter). Yosemite is een een erg mooi park, veel natuur, veel groen, veel water, veel dieren.......veel beren.

Uiteindelijk kwamen we bij de campgrounds aan. We staan op de North Pines, plek 522. We moesten even zoeken maar toch gevonden. De plek is super. Lekker pal aan het water met uiteraard weer de picknicktafel en de fire pit om een fikkie te stoken en te bbq-en. Vrijwel direct nadat we aankwamen hebben we de kolen gepakt en de bbq aangestoken. Honger!

Onze plek, of eigenlijk alle plekken, hebben een speciale anti-beer-opslag-kist (leuke voor Scrabble) oftewel bearlocjer. Wij hoeven deze niet te gebruiken aangezien we alles binnen de RV opbergen. Maar mensen met een tent bijvoorbeeld moeten echt alles in die kist opbergen en dan bedoel ik ook echt alles. Alles waar maar een luchtje aan kan zitten moet erin - eten, ook dingen in een blik of fles, douchespullen, afval, alles.

Na de bbq hebben we de fik erin gestoken. Sas kon zich even lekker uitleven met het hout wat we nog hadden liggen. Het was een fantastisch vuurtje. We kregen nog bezoek van een ranger die ons ging informeren over het hoe en waarom van voedsel opbergen. En wat te doen als er toch een beer op je plek komt. Jezelf groot maken en schreeuwen!

De sterrenhemel boven Yosemite is echt giga gaaf. Wat een mega veel sterren zie je hier. We zagen ook nog een behoorlijk grote vallende ster die uiteen viel naarmate hij lager kwam. Echt mooi om te zien. Ons vuur hebben we gedooft met rivierwater en hop naar bed. Het zijn redelijk koude nachten hier dus slapen zou goed moeten lukken.

 

Dag 15 Las Vegas - Lee Vining

Vanochtend vroeg opgestaan na een onrustige nacht. We hebben een rit van zeker 6,5 uur voor de boeg wat met een camper pittig is. Ontbeten bij de foodcourt in het hotel, kort gokje gewaagd (yep, het is verslavend), koffer gehaald en security gevraagd om ons weer naar de camper te brengen. De computers doen het trouwens nog steeds niet. Er lag gisteravond een briefje onder de deur met excuses en een formulier om versneld uit te checken. Nota volgt via de mail.

Nog even gestopt bij een Walmart om in te slaan voor de komende dagen. De cassiere zat heel gefascineerd naar ons gebabbel te luisteren. Ze bleek in Duitsland geboren te zijn en herkende wat woorden.

We mogen van Moturis wel door Death Valley rijden, maar dat is volledig op eigen risico. Dus we zijn dan niet verzekerd. Nu zou de moderne camper de 40-50 graden buitentemperatuur moeten kunnen handelen, maar we willen geen risico lopen. Dus we rijden om Death Valley heen via Big Pine, Bishop en Lee Vining. Een hele mooie route waarbij je eerst door de woestijn rijdt langs het gebied waar ook Area 51 zit. Daarna nemen we tegen het advies van de Garmin in de NV-266. Langzaam wordt het wat groener en daarna rijdt je een stuk door de bossen met op de achtergrond bergen met sneeuw op de toppen. Dit weggetje, de CA-168, kronkelt echt door de bergen en is best smal en glooiend. Soms is het net een achtbaan... wheee.... Grotere voertuigen mogen en kunnen hier trouwens niet rijden. Deed een beetje Oostenrijks aan.

Langs Death Valley

Richting Big Pine

In Bishop even gestopt bij Erick Schat's Bakkery. Deze oorspronkelijk Nederlandse bakker is erg populair. Echte bakkerijen kennen ze hier niet, gebak kun je overal krijgen, maar goed brood niet. Ze verkopen ook Delft's blauw. Heel apart om dat tegen te komen in California of all places.

Na Bishop is er een enorme lange klim. Er wordt aan het begin geadviseerd de airco uit te zetten (warm!) en onderweg zijn er plekken om radiovloeistof bij te vullen. Dat belooft wat. Er komt geen eind aan, op een gegeven moment zitten we te koken in de camper, de zon stond ook precies op de voorkant.

Mona Vista RV Park is klein en schoon. Er zijn een paar mooie plekken waarbij je uitkijkt over Mono Lake. Onze plek is kein en de picnictafels staan bijna naast elkaar. Maar we zijn hier alleen om te overnachten om morgen verder naar Yosemite te gaan. Het is hier ook een stuk kouder trouwens, vestjes aan.

We hadden trouwens weer problemen met het gasfornuis. We stonden niet scheef. Na een uurtje deed hij het ineens weer, geen idee wat het nou is. Misschien lucht in de leidingen?

Dag 14 Las Vegas

Heerlijk uitgeslapen vanochtend. Het casino zit vol met mensen die al of nog steeds aan het gokken zijn. Er is ook duidelijk een conferentie bezig. Allemaal beetje nerderige mannen in hele foute kaki broeken met mega bandplooi. Eentje besloot met mij te sjansen in de lift toen ik daar alleen in stond. Hij dacht bljkbaar, yes, vrouw alleen. Werd van top tot teen bekeken en vroeg zwoel "so, how are YOU doing". :)

Denny's zit om de hoek bij het hotel. Daar een uitgebreid ontbijt genomen: blueberry pancakes met aardbeien en slagroom erop, maplesirup, roerei, ik bacon en Cyriel worstjes, rosti en glaasje jus d'orange. Gigantisch veel natuurlijk en het erge is... we hebben het nog opgekregen ook. Bloos...

Daarna de bus genomen naar Mandalay Bay, we willen de shark reef zien. Ze zijn echt slim in Vegas. Om iets te zien moet je altijd door het casino heen. Hier is geen casino blijkbaar, maar je moet een gigantisch stuk lopen voordar je er bent. Om er vervolgens achter te komen dat de toegang $18 per persoon is. Best duur. Maar je keert na zo'n stuk lopen in de warmte ook niet meer om natuurlijk. Was wel erg mooi om te zien. Je loopt een paar keer onder het aquarium door via een glazen tunnel.

Hierna naar de Miracle Miles Shops in Planet Hollywood gegaan. Beide geslaagd voor schoenen. In de promenade is met als in de Venetian lucht nagemaakt. Maar hier veranderd dat elk uur in een onweerstorm met zelfs regen boven een vijver. We zitten midden in de woestijn! Ze zijn echt maf hier ;).

Gelunched bij Stripburger tegenover de Wynn. Tip op het AA-forum. Inderdaad de beste cheeseburger ooit. Dit wordt heftig lijnen na de vakantie. Gelukkig lopen we ook veel om het nog een beetje te compenseren.

Hierna terug naar ons hotel gegaan. Had zo'n zin om even te zwemmen, Cyriel houdt hier niet zo van, dus bleef lekker aan de kant zitten met drankje. De lazy river hebben we maar links laten liggen, die zat vol met dronken jongeren. Het gewone bad was een stuk rustiger.

Daarna weer een gokje gewaagd, Cyriel wist de teller naar $138 met een inzet van $20 te brengen. Niet slecht.

's Avonds het buffet uitgeprobeerd. Zoiets schijn je gedaan te moeten hebben in Vegas.... Van ons hoeft het niet meer, eten was goed, maar daar is ook alles mee gezegd. Misschien het verkeerde buffet gekozen. Nog even kort naar het Bellagio gegaan om de fonteinen in het donker te zien. 's Avonds gaan ze om het kwartier, we hebben er een paar bekeken. Erg gaaf gezicht al die verlichte waterstralen dansend op de muziek. Je vergeet dat je in de woestijn zit.

Terug gelopen naar het hotel. Was vanavond beduidend drukker op The Strip dan gisteren en warmer. Overal willen ze Cyriel kaartjes in zijn hand drukken met daarop spannende foto's en een telefoonnummer voor nog meer spannends :)).

Nog heel even gegokt als afscheid, nu alleen maar verloren. Alles bij elkaar opgeteld hebben we het hotel verlaten met een klein beetje winst. Morgen hebben we een lange rit voor de boeg op weg naar Yosemite, we kijken wel waar we overnachten. In Bishop of Lee Vining als we het redden. Nog even de jacuzzi in en naar bed.