Dag 13 Zion - Las Vegas

Gisteravond de camper opgeruimd, vanochtend koffer gepakt, gedumpt en nog wasje gedaan in Springfield want we gaan naar Vegas! We hebben ervoor gekozen om niet op een camping te staan daar, maar lekker luxe in een hotel. Even totaal wat anders. Onderweg gelunched bij Wendy's, een fastfood restaurant met echt lekkere burgers. Ze hebben ook snel internet daar, dus eindelijk dag 11 en 12 kunnen posten.

Cyriel voelde zich niet zo lekker daarna, dus besloten we dat het verstandiger was als ik ging rijden. Ik heb nog niet veel gereden. Bij mijn eerdere highway poging stond er zoveel wind dat ik het niet prettig vond, had het idee dat ik geen controle over de camper had. Verder alleen wat kleine stukjes gereden of de camper wat verplaatst. Vreemd genoeg heb ik geen moeite met manouvreren met dit ding. Het rijden was heerlijk, onderweg nog Joshua Trees gezien. Cyriel begon steeds klieriger te worden, teken dat hij zich weer beter begint te voelen. Hij is echt een verschrikkelijke bijrijder, daarom rijdt hij vaker de lange stukken. Hij terroriseert me anders gewoon van de bestuurdersstoel weg ;). En in Vegas kan hij straks beter rijden, navigeren is meer mijn ding.

En toen was het zover..... WOW.... eeeehh... WOW.... Wat een stad!

We zijn eerst gestopt bij de Gold and Silver Pawn shop. Voor de History channel kijkers onder ons ook wel bekend als The Pawn Shop met Rick, The Ol' Man, Big Hog en Chumlee. Een pandjeswinkel die populair is geworden door een realityshow. We hadden geluk, het was er niet heel druk, althans, we hoefden niet in een rij te staan. En vlak nadat we weggingen moest iedereen er weer uit voor opnames. Commercieel.. ja. Leuk om een keer te zijn.. zeker.

Daarna op naar ons hotel. Het verkeer is loeidruk, maar als je aangeeft dat je van baan wilt wisselen, dan geven ze je netjes de ruimte. Bij het hotel aangekomen werden we meteen benaderd door iemand die regelde dat onze koffer alvast meegenomen werd. En Cyriel moest de camper even parkeren terwijl ik binnen regelde dat Security de weg zou komen wijzen naar een parkeerplaats voor de camper, een stukje achter het hotel. Deze man bracht ons ook weer netjes bij het hotel terug. Echt heel goed geregeld.

We zitten aan het eind van een hele lange gang.

De computers lagen plat, dus inchecken ging met de hand. We hebben een Tower Spa Suite. Had ik al een keer WOW gezegd? Wel? Dan nog een keer... WOW. Wat een gave mega kamer MET jacuzzi :). Helaas geen Stripview, ze raadden ons aan dat morgenochtend alsnog te proberen als de computer het weer zou doen en iedereen uitgechecked is. Vanaf de kamer gebeld naar de concierge voor de koffer en binnen 5 minuten stond deze midden in de kamer. Wat een luxe. De raambekleding is trouwens volledig electronisch te bedienen :).

Meteen The Strip opgegaan en wat ligt er pal naast ons hotel? De M&M Store! Hihi, fantastische winkel. Vier verdiepingen met en over M&M's, inclusief grappige 3D film. Cyriel heeft me weer naar buiten moeten slepen. Ik heb me ingehouden, alleen een nachthemd, zelf samengesteld zakje M&M's en wat kleinigheden voor de neefjes en nichtje.

Kaartjes gekocht voor de Deuce, daarmee kunnen we de komende dagen onbeperkt de bus op The Strip nemen. Is best ver lopen allemaal. Eerst bij de Bellagio fonteinen bekeken, die "dansen" op de muziek. Heel gaaf, morgen bekijken als het donker is, zal nog indrukwekkender zijn. Filmpje zal later volgen, lukt me niet om te plaatsen.

Hierna de Venetian bekeken, die heeft binnen een winkelpromenade met een plafond met nep lucht met wolken, licht aangepast aan het tijdstip.

Vanaf de Venetian de vulkaanuitbarsting bij The Mirage bekeken, viel vanaf daar met daglicht tegen, morgenavond maar nog een keer bekijken. Want vanavond gaan we met de bus naar Fremont Street, het oude Vegas. Daar hebben ze over een groot gedeelte van de straat een overkapping gemaakt met 12,5 miljoen LED lampjes. Elk uur wordt er een stuk van een concert afgespeeld. Ontzettend gaaf! Ook hier volgt later een filmpje van, pas dan kun je goed zien hoe het is. Om 9 uur hadden we de Jon Bon Jovie show, net alsof je erbij was.

Daar wat gegeten bij een goeie Italiaan en de 10 uur show gezien met Queen.

Terug in het hotel lekker in de jacuzzi gezeten en daarna naar beneden gegaan om te gokken. We zijn immers in Vegas. Het is ons gelukt om met $15 winst te eindigen, maar ik had moeite om de uitbetaalknop in te drukken. Yep, gokken is echt verslavend. Rond 3 uur lagen we eindelijk in bed, nog helemaal hyper van deze gave dag.

 

Dag 12 Zion

Vandaag was de planning om bijtijds op te staan om de Narrows te lopen en dan 's middags de Middle en Upper Emeraldpools te bekijken. Helaas werd Ik met migraine wakker en hebben we de ochtend in alle rust doorgebracht. Cyriel met een stoel in het water en ik op bed met berg pillen. Rond een uurtje of 11 was ik weer redelijk opgeknapt. Cyriel heeft een heerlijke lunch gemaakt met roerei waarna ik me goed genoeg voelde om een poging te doen om de Narrows te lopen. Het is vandaag een stuk koeler, maar 32 graden....

Op naar de shuttle bus. Zion is het grootste gedeelte van het jaar gesloten voor verkeer en moet je alles via een shuttle bus doen. Ze rijden zeer regelmatig en tot laat in de avond. Ze rijden alleen wel erg langzaam en we moeten er pas bij de laatste halte eruit. Dus rustig achterover zitten en genieten maar.

Om bij de Narrows te komen moet je eerst de volledige Riverside walk uitlopen. Dit is een geplaveid pad langs de Virgin River. We hadden onze speciale Narrows outfit al aan: speciale waterdichte sokken, stevige waterschoenen, houten stokken, een drybag in 1 van de rugtassen en een waterdicht doosje voor de camera. Aan het eind van het wandelpad is een stenen trap naar beneden met een bord hoe je flashfloods kunt herkennen en wat je moet doen als er 1 komt en hoppa, je staat in het water.

De hele Narrows volg je feitelijk de rivier. Het grootste gedeelte loop je door het water en gedeelte kun je in bochten over een stukje land lopen dat meestal ook uit rotsen bestaat. Het is erg vermoeiend lopen. Je loopt tegen de stroom in over keien en rotsblokken in water van ongeveer 14/15 graden. Al snel aan het begin wordt het een stuk erg diep, bij mij kwam het tot mijn heupen. KOUD! Het is fantastisch zo tussen de hoge rotswanden te lopen. Na ongeveer 2 uur klauteren en waden kwamen we bij het kruispunt wat voor ons het teken was om om te keren. Voor mij was het ook genoeg zo, ik had geen puf meer om nog een stukje de Wallstreet in te lopen. Mijn hoofdpijn begon weer terug te komen en we moesten nog dezelfde weg terug. Gelukkig gaat dat sneller en 3,5 uur nadat we de eerste stappen in de Virgin River hadden gezet klommen we moe en koud, maar voldaan er weer uit. De schoenen en waterdichte sokken knelden inmiddels onze volledige bloedtoevoer af leek het. Maar we moesten nog de volledige Riverside walk teruglopen a 2 kilometer. Lekker soppend sloften we terug om weer 40 minuten in de shuttle bus te zitten.

Terug bij de camper meteen alles uitgedaan en voeten gewassen. Die speciale sokken stonken verschrikkelijk, al toen we ze gisteren ophaalden. Fijne bijkomstigheid van een camper, je hebt je douche bij je :). Meteen de spullen teruggebracht en lekker uit eten geweest. Doordat we pas zo laat konden beginnen is er niets meer gekomen van de Emerald pools. Morgen gaan we naar Las Vegas wat nog best een stuk rijden is. Ik had erg uitgekeken naar dit park, maar helaas niet kunnen doen wat ik graag had gewild. Overal moet je keuzes maken, maar dat we maar zo weinig hebben kunnen zien van dit park door de warmte en hoofdpijn is echt jammer. Meteen goede reden om terug te keren, want dat is het zeker waard!

Fantastische plek weer

Helaas geen barbeque of fikkie stoken voor ons. Door de enorme droogte in Zion is vuur ten strengste verboden, het enige wat mag is een gas bbq. Door het ontbreken van de maan hebben we eindelijk een pikzwarte nacht met heeeeel veeeel sterren.....ook vallende. Dus we mogen een wens doen. Dat belooft wat voor Las Vegas, maar "What happens in Vegas, stays in Vegas......"

 

Dag 11 Bryce Canyon - Zion

We werden vanochtend bezocht door een specht voor onze camper. Die was niet bang. Camper weer rijklaar gemaakt, je moet alles beetje opbergen anders vliegt het door de camper. We hebben al een aantal keer het extra beddengoed en stuk matras dat boven de cabine ligt over ons heen gehad. Oh ja, kijk na een rit ook uit met kastjes openmaken. Vooral bij het kastje in de badkamer zijn wat incidentjes geweest.

Op weg naar Zion onderweg op zijn Amerikaans ontbeten bij Cactus Cowboy restaurant Riverside. Zacht gebakken ei, bacon of worst en natuurlijk de pancakes. Cyriel is stoer (of gek) en blijft de Amerikaanse koffie proberen, heel slap spul. Ik waag me er niet aan. Nummerbord van Utah gekocht als souvenir. Heel irritant dat de taxes niet bij de prijs inbegrepen is, maar pas later bij de rekening opgeteld wordt. Dus je betaald altijd meer dan aangegeven staat.

Net voor Highway 9 richting Zion de RV nog vol gegooid met benzine en Sas heeft nog 2 heerlijke broodjes gehaald bij Subway voor de lunch later..

Op de weg richting Zion wordt je er door borden al op gewezen dat er tunnels zijn. Voor campers moet je begeleid worden, een escort. De 1e tunnel mag je zonder problemen doorheen. Echter, de 2e tunnelbuis moet aan 1 kant afgesloten worden zodat campers er doorheen kunnen. Deze mogen dan in het midden rijden, wij dus ook! Net voor de 2e tunnelbuis is er nog een trail naar de Canyon overlook. Helaas was de parkeerplaats vol dus misschien doen we deze nog bij vertrek.

De campground en Visitor center liggen in het dal van de canyon. Via zig-zag wegen wordt je naar beneden geleid. Bij de ingang van de campground nog even onze tanks gedumpt en water bijgevuld en ons plekje opgezocht. Loop B 55 R. Wat een fantastische plek is dat. Groot, vrijwel aan het water en veel huisdieren. We werden al vrij snel begroet door een aantal eekhoorns en de nodige reptielen. Pal naast onze plek ligt een zeer kort pad richting de Virgin rivier. En die biedt echt uitkomst want wat is het warm hier. De temperatuur schommelt omstreeks de 38 graden, je blijft water drinken. Het was nog vee te warm om veilig een trail te gaan lopen dus we hebben ons Subway broodje opgepeuzeld en zijn met stoel en al in de Virgin River gaan zitten. Heerlijk!

Na een tikkie afgekoeld te zijn hebben we de auto gepakt naar het Visitor Center. Het is te lopen vanaf onze plek maar door de hitte toch maar de verkoeling van de airco opgezocht. Zion is best een druk bezocht park, naar mijn idee wat meer dan de voorgaande parken die we bezocht hebben. Er stond een flinke rij bij de informatiebalie. We hebben een aantal trails op ons velanglijstje staan zoals Watchman, Emerald Pools en The Narrows.

Voor The Narrows heb je speciale spullen nodig om deze goed te kunnen lopen. De Narrows trail loopt namelijk helemaal via de Virgin River. Je loopt dus continue door de rivier! Volgens de informatie komt het water van je enkels tot aan je middel. Veel verder in de trail moet je zelfs zwemmen om verder te kunnen. Veel mensen stoppen de splitsing, daar begint de Wall Street. Dit is een plek binnen de trail waarbij de canyon heel dicht bij elkaar komt. Denk dat wij daar ook maar stoppen. Zwemmen is dan waarschijnlijk niet nodig ;-D. De spullen voor de trail kan je huren bij Zion Aventure Company in het nabijgelegen Springdale. Dit hebben we dan ook maar gelijk gedaan zodat we dat morgen niet meer hoeven te doen.

Toen we terugkwamen bij de camping hebben we ons nog even afgekoeld in de rivier. De ergste warmte was voorbij dus hebben we besloten om de Watchman trail te gaan lopen. Deze trail begint pal bij het Vistor center. De trail zou ongeveer 2- 3 uur moeten duren dus zouden we voor het donker weer terug moeten zijn.

Het was een fantastische wandeling. Aan het begin ging het vrijwel continue omhoog dus dat was wel even zweten geblazen. Ik merkte zelf dat ik er weer even in moest komen. Het reizen gecombineerd met de warmte hebben best wel impact. Na ongeveer een uurtje waren we op het view point. We waren zo druk aan het ouwehoeren dat we nog iemand zijn meditatie sessie verstoorde bovenop de berg. Maar tsjee, wat een prachtig uitzicht! Het was het vochtverlies wel waard.

Na bijgekomen te zijn moesten we dezelfde weg weer terugnemen, deze ging nu dus lekker naar beneden. Onderweg naar beneden zagen nog een hert die op z'n dooie gemak schuin op de berg zijn diner zat te verorberen. Mooi om te zien dat je hier echt tussen de dieren zit. Voor mijn gevoel nog wat meer dan in Bryce. Bij het eindpunt wederom 2 herten gezien, een stelletje denken we, die rustig in het gras lagen te soezen.

Als goed kijkt zie je er 2

Snel terug naar de campground. We hadden pizza en salade op het menu. De eerste pizza ging niet helemaal goed in de oven dus we hadden bakpapier gekocht in de hoop dat dat goed gaat in de oven. Hup, oven aan, bakpapier erin, pizza erop, deurtje dicht en bakken maar. Alle ramen open, afzuigkap aan om maar te zorgen dat eventuele rook onze fantastische rookmelder niet af doet gaan. Het dreigde even goed te gaan maar ja hoor, daar ging ie weer. De piep uit ieders nachtmerrie - zeker uit de onze. Ons bakpapier was aan het verbranden. Pizza's bakken is geen succes. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat we het niet meer gaan proberen. Hotdogs to the rescue! Yammie....

We hebben stroom op de camping. We hebben even de airco in de camper aangedaan om de ergste warmte uit de camper te halen. Dit deed wonderen en we zijn redelijk snel in slaap gevallen.