Dag 3 Kingman - Grand Canyon

WOW!! Gaaf!! Waarom? Dat lees je verderop.

Deze morgen weer errug vroeg wakker maar ik heb nog verder kunnen slapen. Het effect van het tijdsverschil is op mij toch iets erger dan bij Sas alhoewel ze was ook om 6 uur al klaar wakker.

We hebben nog even kunnen douchen in onze RV met flink heet water. Voordat we weggingen hebben we onze laatste zaakjes ( ;-D) gedumpt en onze vers water tank verder aangevuld.

Vandaag staat de Grand Canyon op het programma. We kunnen een klein stukje meepakken van de welbekende route 66 en stoppen nog even in Seligman. In dit dorpje doen ze een poging het gevoel van Route 66 terug te brengen. Erg toeristisch - een aantal touringcars kwam net aangereden vol met Nikons en Fuji high-advanced fototoestellen. Ik twijfel nog of Seligman in hun opzet is geslaagd maar vermakelijk is het zeker, voor even. Overigens wel een fantastisch ijsje gegeten bij Delgadillos Snowcap, met een leuke verrassing. Wat dat is, verklappen we niet, dat bederft de pret als je voor het eerst gaat.

De inspiratie voor Cars?

Delgadillos Snowcap

Na Seligman hebben we een stuk gereden over Route 66 met op de radio Sultans of Swing. De combinatie is top!

Bij de ingang van het park kon je goed merken dat de Amerikanen een lang weekend vrij hebben aangezien het redelijk druk was. We hebben direct de America The Beautifull pas gekocht, daarmee kunnen we jaar lang alle Nationale parken bezoeken.

Onze plek was nr. 296, een ruime plek compleet met picknick tafel en een plek om een fikkie te stoken.

Na aankomst hebben we direct onze rugzakken gepakt om de Grand Canyon te gaan bekijken. Het vervoer binnen het park is zeer goed geregeld. Er gaan shuttlebussen die je naar elke plek binnen het park brengen. Bij de campground kan je de bus pakken en zo het park gaan verkennen. Het gebruik van de bussen bracht herinneringen naar boven van bus 11 en 12 naar de Uithof. De bussen zaten goed vol zeg maar. Mensen moesten zoveel mogelijk naar achter doorlopen en ik citeer "use every inch of the floor".

Bij het bezoekerscentrum kun je al lopend naar het eerste uitzichtpunt van de Grand Canyon. Woorden schieten te kort als je dat ziet. Wat ontzettend mooi, groot en spectaculair! Elke kant waar je heen kijkt is anders en veranderd continu door de zon.

Bij het bezoekerscentrum nog de film bekeken over het ontstaan van de Grand Canyon, waarna we naar viewpoint Hermits Rest vertrokken. Vandaar zijn we stukje terug gelopen, via de Rim trail, naar Pima point om de zonsondergang te zien. Dat stukje was fantastisch, even helemaal alleen.

Terug hadden we enorm zin in eten. Hotdogs stonden op het menu. Met nadruk op stonden, want het gasfornuis deed het niet. 's Ochtends had Sas nog een bakkie koffie gezet, dus hij heeft gewerkt. Koelkast werkt ook op gas en die deed het gewoon. Vreemd... Te moe om iets anders te regelen hebben we maar een zak chips opengetrokken. Meteen naar bed gegaan, beide best hoofdpijn, teveel gedaan en nog beetje jetlag denk ik.

 

Dag 2 Las Vegas - Kingman

Na een redelijke rustige nacht waren we dankzij de jetlag om 5 uur al klaarwakker. Mooie tijd om het hotel eens wat beter te bekijken. Overal slenterden groepjes mensen rond of zaten mensen te gokken met een lege blik in hun ogen. Om half 8 zouden we worden opgepikt door de shuttle van de camperverhuurder. Maar we bleken bij de verkeerde plek te staan voor de pick-up, dus helaas een taxi moeten nemen. We hadden wederom een erg leuke taxichauffeur. Hij dacht dat iedereen in Europa links reed, dat idee hebben we inmiddels rechtgezet :).

Binnenkant Luxor hotel.

Er stond nog steeds een harde wind in Vegas, die ook nog eens koud was. De camper ophalen ging gelukkig snel. Dus ik pakte de TomTom die we van mijn hadden geleend om naar de Walmart te navigeren, druk op de knop land en wat zie ik, of beter gezegd, wat zie ik niet.... Amerika. Shit, het verkeerde kaartje zat erin. Moesten we alsnog navigatie kopen, tussen steden in kunnen we best op kaart rijden, maar in de plaatsen zelf is dat een stuk lastiger. Eerste bezoek aan de Walmart was een echt avontuur, waar ligt alles?

Er waren wat waarschuwingen dat het beter was voor voortuigen die wat hoger zijn (wij dus) om niet over een bepaalde brug te rijden. Maar ja, om in Kingman te komen moet je wel over een brug. Dat was dan ook een behoorlijk schudderig ritje, zo'n RV is echt een windpakker. Snap je ook beter waarom die landingen gisteren zo heftig waren. In Kingman aangekomen nog flink ingeslagen in de Safeway, wij komen voorlopig niet om van de honger.

De KOA camping is wel aardig vol, maar rustig. Na een tip op het Alles Amerika forum zijn we 's avonds uit eten geweest bij Mr. D's, een echte Amerikaanse diner met jaren 50 look en dito muziek. Porties natuurlijk veel te groot, die doggy bag toch maar afgeslagen. Heb morgen echt geen trek in de spaghetti van gisteren. Eenmaal terug op onze plek krijgt Cyriel de waterslang niet meer goed aangesloten, klein waterballet volgt. Dat lossen we morgen wel weer op, voordat we naar de Grand Canyon gaan.

 

Dag 1 Amsterdam - Las Vegas

De dag begon al vroeg, de taxi naar Amersfoort station stond al om kwart over 5 voor de deur. We waren netjes op tijd op Schiphol. Het bleek een pittige reisdag te worden. De vluchten waren netjes op tijd, maar verliepen niet heel rustig.

Tijdens de 10 uur durende vlucht naar Houston hebben we veel last gehad van turbulentie, die soms best heftig werd. Ik heb regelmatig Cyriel zijn handen fijn geknepen. Tijdens de landing kwamen daar ook nog eens flinke luchtzakkingen bij, ik wist zeker dat we gewoon op de grond zouden klappen in plaats van landen. Maar gelukkig zijn we er nog :). Bij immigratie verliep alles vlekkeloos, we hebben zelfs nog kunnen lachen met de douane beambte. De vlucht naar Las Vegas had iets minder turbulentie, maar ook daar verliep de landing niet bepaald soepel. Heftige turbelentie en luchtzakkingen. Was er echt klaar mee, duurde ook een eeuwigheid voordat het toestel aan de grond stond. Gelukkig hadden we wind mee, waardoor we vroeger landen dan verwacht. Maar heb regelmatig bij mezelf gedacht "waar ben ik aan begonnen!"

Even bijkomen op Houston.

En dan ben je ineens echt in Amerika. Op Houston hadden we dat gevoel nog niet zo, dat leek wel een kleinere versie van Schiphol. Wel tussen de vluchten door maar gelijk genoten van 1 van de dingen waar Amerikanen goed in zijn....hamburgers bakken! Brave Hollanders dat we zijn wezen we de bediening erop dat er maar 2 ipv 3 glazen op de rekening stonden. We waren het bestaan van gratis refills vergeten. Mooi land ;). Bij aankomst in Las Vegas loop je meteen tegen de fruitautomaten aan, nog voordat je je bagage afgehaald hebt dus ja je weet wel zeker dat je er bent. Welcome to fabulous Las Vegas.

We zijn nu doodmoe neergeploft in onze hotelkamer in het Luxor. Nette ruime kamer, maar geen leuk hotel qua sfeer. Heel veel jongeren die dit langere weekend van Memorial day helemaal los gaan en nu al niet bepaald rustig zijn op de gangen. De muziek van het casino hoor je ook heel duidelijk op de kamer. Ben benieuwd hoe dat vannacht gaat. Cyriel is direct met kleren en al in slaap gevallen, maar ik heb nog teveel adrealine in mijn lijf door de reis en heb daarom maar een begin gemaakt met het reisverslag. Morgen de camper ophalen en kan het avontuur echt beginnen.